รักของหนู ผู้ปกครองไม่เอา

รักของหนู ผู้ปกครองไม่เอา (teenpath)

          มีใครบ้างไหมที่กำลังร้อนรุ่มทุรนทุรายกับรักที่ไม่สมหวัง ด้วยอุปสรรคจากพ่อแม่ มีหลายคนยกมือสลอน ขณะที่บางคนอาจทำท่าไม่แน่ใจ เพราะว่ายังปิดบังเรื่องนี้ไม่ให้พ่อแม่รู้ เพราะกลัวถูกสั่งห้าม หรือบ้านจะร้อนเป็นไฟแน่เลยถ้าพ่อแม่รู้ เราจะแก้หรือสู้กับปัญหานี้อย่างไรดี ถึงจะ Win Win ด้วยกันทั้งสองฝ่าย

เป็นเรื่องใหญ่ไม่ใช่เล่น

          แต่ก่อนจะไปแก้ปัญหา เรามาสำรวจความรู้สึกของเราที่มีต่อ คนรัก คนนี้ ก่อนดีไหมว่า ทำไมเราถึงรักคนนี้ หรือทำไมอยากควงเขาหรือเธอเท่านั้น เพราะรู้ ๆ อยู่ว่า รักในวัยเรียนนั้น ยากนักที่พ่อแม่คนไหนจะพยักหน้าหงึกหงักว่า "ได้เลย แม่ไม่ว่า" ดังนั้น ทั้งที่รู้ว่าถ้ามีแฟน ต้องมีเรื่องขัดใจกับพ่อแม่แน่ แล้วทำไมเรายังทำล่ะ เพราะเราอยากเอาชนะใครอยู่หรือเปล่า อาจจะมีหลายคนที่เมื่อนั่งถามตัวเองอย่างจริงใจ ไม่โยกโย้แล้ว อาจได้คำตอบว่า อยากทำให้เพื่อน ๆ อิจฉา อยากเป็นคนเก่ง หรือไม่น้อยหน้าเพื่อนในเรื่องนี้ อ้าว...ใคร ๆ ก็มี ทำไมเราจะมีไม่ได้ล่ะ ใช่ไหม

          เอ่อ! ถ้าคิดแบบนี้ อยากให้ทบทวนดูอีกทีว่า คน ๆ นั้น เป็นคนดีพอที่สมควรจะเป็นเครื่องมือของเราไหม ถ้าเราแค่อยากมีใครก็ได้สักคน มันคุ้มค่ากันจริงหรือเปล่าที่จะเอาคนนั้นมาแลกกับความรักของพ่อแม่ที่เรา รู้ ๆ กันอยู่ว่า คือคนที่หวังดีกับเราที่สุดในโลกแล้ว เหตุผลนี้จึงไม่คุ้มค่าพอที่จะแลกหรือยืนยันว่า รักของเรานั้นมีค่าเรารักเขาที่เป็นเขา หรือ รักเขาเพราะ ฐานะ ความดัง สิ่งต่าง ๆ ที่เป็นแค่เปลือกนอก

          ควรคิดถึงเรื่องนี้ให้ดี เพราะถ้าเราแทบไม่รู้จักตัวของเขาอย่างจริง ๆ แต่ชอบเปลือกนอกของเขาต่างหาก
แสดง ว่านั่นคือการหลงใหลได้ปลื้ม ซึ่งอาการแบบนี้ เมื่อเป็นแล้วจะหายได้ง่าย เพราะเราก็จะหลงใหลได้ปลื้มคนใหม่ไปเรื่อย ๆ และถ้าคนเราหลงใหลได้ปลื้มกับอะไรที่ขัดกับความเชื่อของครอบครัว ไม่ว่าจะเป็นด้านศาสนา เชื้อชาติ ฐานะ เราก็จะขัดแย้งกับครอบครัวเราด้วยเรื่องที่ไม่คุ้มค่าที่จะเสี่ยงอีกเช่นกันนะว่าไหม
 
เราจี๊ดคนนี้ เพราะเขามีอะไรที่ "ไม่ธรรมดา"

          อยากทำให้เพื่อนตาค้าง เอาให้โลกตะลึงไปเลยไงว่าเรา ควงคนนี้เป็นแฟนได้ เราจะได้ Cool ในสายตาเพื่อน เหตุผลนี้ก็ดูไม่มีน้ำหนักมากเท่าไหร่ที่จะไปขัดแย้งกับพ่อแม่นะ เพราะเรากำลังมองความรักเป็นแค่เกมเท่านั้น ถ้ารักแล้วก็ต้องตามมาด้วยคำว่า เสียใจ คิดซะใหม่อีกทีว่าคุ้มไหมที่จะทำให้พ่อแม่ช้ำใจ
 
          เมื่อสำรวจ ตรวจคุณสมบัติของความรักที่เรามีต่อ เขา หรือ เธอ ครบแล้วทุกด้านและยังยืนยันว่า ถ้าไม่ได้อยู่กับคนนี้ ก็จะไม่ขอรักใครอีกต่อไป เราก็คงต้องพิสูจน์ให้ พ่อแม่รู้และมั่นใจว่าเราทั้งรักเรียน และเรียนรักไปพร้อมกันได้อย่างไรบ้าง
 
          ถ้าพ่อแม่บอกว่า...เรายังเด็กเกินไปที่จะเข้าใจคำว่า รัก (กลัวว่าเราจะเรียนรักมากกว่ารักเรียนว่างั้นเถอะ) เจอเหตุผลนี้เข้าเพื่อน ๆ จะตอบว่าอย่างไร ที่จะทำให้พ่อแม่ก็เข้าใจเราเช่นกันว่า ความรักเกิดได้กับคนทุกวัย โดยเฉพาะยิ่งในวัยเจริญพันธุ์เช่นพวกเราแล้ว ความรักคือพลังขับดันชีวิตให้ไปทางดีหรือร้ายก็ได้ ขึ้นอยู่กับผู้ขับและเพื่อนนั่งข้างคนขับ เราสามารถยืนยัน นั่งยัน นอนยันได้ไหมว่า เราจะพาเรือรักลำนี้ล่องไปได้อย่างปลอดภัยเท่าที่สติปัญญาในวัยนี้ของเราจะนำพาไปได้ และเราจะให้พ่อแม่ยืนดูหรือถือหางเสือให้เรา
 
          ถ้าพ่อแม่บอกว่า...คนรักของเราไม่สมกับเรา (ด้วยเรื่องฐานะ ชาติตระกูล) ถ้าใครเจอพ่อแม่ยื่นเรื่องนี้ ก็ต้องทบทวนดูดี ๆ นะว่า เรารู้จักฐานะ พื้นเพของอีกฝ่ายอย่างดี ไปเห็นกับตาสองข้างของตัวเองมาแล้วว่า เขาอยู่กันอบอุ่นขนาดไหน จริงหรือเปล่า จะได้เอามาอธิบายให้ท่านสบายใจได้ว่า "คนเดินถนน คนนี้ เป็นลูกผู้ชายตัวจริงนะ" ต่างฝ่ายอาจต้องหาผู้ช่วยพระเอก ผู้ช่วยนางเอก ไว้เพื่อรับประกันกับพ่อแม่ว่าเรารักกัน และทำตัวสมกับรักในวัยเรียน อย่างไรบ้าง

          เอาล่ะนะ ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตามที่ทำให้พ่อแม่ไม่เห็นด้วยกับรักครั้งนี้ แต่ถ้าเราเชื่อมั่นว่า ณ วันนี้ เราได้เลือกคนที่ดีที่สุดแล้ว ทั้งเรา และเขาหรือเธอ ก็ต้องช่วยกันฝ่าฟัน ทำให้พ่อแม่เชื่อใจและยอมรับให้ได้ว่า "คู่แท้ อาจไม่มี แต่หนูมีคู่รักที่ดีในตอนนี้จริง ๆ นะ"




ขอขอบคุณข้อมูลจาก