
แฟนเก่า-แฟนใหม่ (First)
หลายครั้ง "รัก" ก็อยู่ในสภาพของ "งูกินหาง" คนนี้รักคนนั้น คนนั้นไปรักคนโน้น แต่คนโน้นก็ยังไม่ลืมคนนี้ ช่างวุ่นวายดีจริง ๆ
เรื่องราวความรักของ "หน่อย"
น้ำตาของหน่อยตกในคืนส่งท้ายปีเก่า เพราะเธอได้เจอกับเขาในงานปาร์ตี้ หน่อยเพิ่งรู้เขายังอยู่ในรักของเธอ แม้พยายามจะลืมมานาน แต่เพียงวูบเดียวที่ได้สบตากันอีกครั้ง แผลใจที่ควรจะหายไปตั้งเนิ่นนานแล้ว ก็กลับปะทุขึ้นอีกรอบ
"นาน...ที่เราพยายามจะลืมใครสักคน บางครั้งเรานึกว่าลืมได้แล้ว แต่เอาเข้าจริง เราไม่สามารถลืมคนที่เรารักมาก ๆ ได้ง่าย ๆ เลยเนอะ" หน่อยพูดพลางปาดน้ำตา
เรื่องราวความรักของ "นก"
จู่ ๆ เขาก็โทรศัพท์มาหานก ทั้ง ๆ ที่เลิกรากันไปแล้วเป็นแรมปี สิ้น พ.ศ. แต่ไม่สิ้นเยื่อใย...สิ้นการไปมาหาสู่ แต่ไม่สิ้นอะไร ๆ
"จำได้หรือเปล่า วันนี้ครบรอบปีที่เรารักกัน" เขาลืมนับ ว่ามันจบกันไปแล้ว 1 ปีพอดีด้วย โทรศัพท์ที่ไม่ได้รับเชิญ และคำถามที่ไม่รู้ว่าคนถามคิดอะไร ได้สะกิดแผลใจของนกให้เปิดและปวดขึ้นอีกหน
หน่อย ไม่เหมือน นก เพราะเธอตกอยู่ในความเจ็บปวดที่เก็บไว้เอง แต่ นก นั้นโชคร้ายกว่า ตรงที่เสียงโทรมาเป็นเสียงกรีดใจให้ระลึกถึงอะไร ๆ อีกหน ทั้ง ๆ ที่ตลอดเวลาได้พยายามดิ้นรนที่จะลืมให้ลง
"หนูไม่เข้าใจ ว่าเขาจะโทรมาเพื่ออะไร" นก คร่ำครวญ สิ่งที่เธอเอ่ยถาม นอกเสียจากคนโทรมา เชื่อว่าไม่มีใครในโลกตอบให้ถูกต้องได้

คนเรากับความรัก มักสะดุดและชะงักอยู่อย่างนี้บ่อย ๆ รัก...ง่ายกว่า "ลืม" ถูกรัก...ยากกว่า "ถูกทิ้ง" อยู่กับความรักง่ายกว่าอยู่กับความจริง ในห้วงเวลาที่ตกหลุมรัก เราจึงมักอยู่กับความใฝ่ฝันหลายประการ
ประการสำคัญที่เราฝันกันทุกคนก็คือ จะอยู่กับใครสักคน (ซึ่งก็คือคนคนนี้ ที่รักแสนรักกันอยู่นี่แหละ) ไปจนตลอดชีวิต และรักของเราจะหอมหวานอยู่อย่างนี้ แต่ความจริงย่อมไม่ใช่ ถึงรักกันปานจะกลืนกิน ชีวิตก็ยังมีอีกหลายเหลี่ยมหลายมุมที่เข้ากันได้ไม่สนิท
รัก...อาจแนบแน่น ใจอาจแนบชิด แต่หลายอย่างในวิถีชีวิตอาจผิดแผกแตกต่างจนกลายเป็นปัญหา หากบางช่วงเวลารักไม่เหนียวแน่นเพียงพอที่จะช่วยสมาน
โลกจึงมีทั้ง "คนรัก" และ "คนเคยรัก" เดินปนกันอยู่ขวักไขว่
"อย่ามารักกัน ถ้ายังคิดถึงใคร เธอยังฝังใจ กับคนที่ไม่แคร์ คนที่รักเธอ ทำไมไม่เหลียวแล เลยได้เป็นแค่ แฟนใหม่ ที่เธอไม่เคยต้องการ"
แทนที่จะรักตามอำเภอใจ เราควรใส่ใจต่อความรักในทุก ๆ ครั้ง เมื่อจะรักใครสักคน อย่ารักแบบห่วงหน้าพะวงหลัง ประเภทคนก่อนก็ยังรัก คนนี้ก็อยากรัก รักไม่เหมือนขนม ที่จะตักหรือตัดออกมาแบ่งกันกิน เมื่อได้รับความรักจากใครสักคน เราล้วนอยากจะเป็นเพียงคนคนเดียวที่เขารัก และรักจนหมดหัวใจ!
ไม่มีใครอยากเป็น "แฟนเก่า" เท่า ๆ กับต้องเป็น "แฟนใหม่" ที่ใจของเขายังไม่ตามมาด้วย แฟนเก่า คือคนที่ไม่ถูกเลือก ขณะที่แฟนใหม่ที่ใจยังไม่ตามมา คือคนที่ไม่ถูกรัก เป็นแค่คนที่ใคร "อยากจะรัก" หรือเพียงเผื่อเหลือเผื่อขาดเอาไว้ เผื่อบรรเทาหัวใจที่กำลังเหงา ๆ
ใจ...ไม่ใช่ห้องแบ่งเช่า ห้องนี้ขอเก็บไว้ว่าง ๆ เปล่า ๆ อีก 3 ห้องที่เหลือก็แบ่งให้อีก 3 คนได้อยู่ อย่ารักเผื่อเลือก เพราะคนที่ไม่ถูกเลือกจะเป็นคนเจ็บปวด หากจะรักใครสักคนจริง ๆ กรุณารอจนกว่าจะแน่ใจว่า "ใจ" ของคุณ "ว่าง" พอ เพราะในวันที่มันว่างพอ ไม่เพียงจะเปิดใจให้ใครบางคนเข้ามาได้ ยังสามารถมอบใจให้เขาจนหมดดวงด้วย
อึดอัดเหมือนกัน ก็ฉันเพิ่งแน่ใจ เธอแค่เหงาไง ก็เลยมาคบกัน ไม่ถือสาเลย แต่ว่ามันสำคัญ อย่าให้ฉันเป็นแฟนใหม่ ที่เธอไม่เคยต้องการ ถ้ามีแล้วมันทรมาน ฉันเองก็พอเข้าใจ ถ้าเธอไม่เคยลืมแฟนเก่า ก็ยังไม่ควรคบใคร เธออย่ามาเล่นกับใจของคน แล้วไงแล้วใครทุกข์ทน คนสองคนฉันและเธอ
อย่าโทรหาคนที่คุณบอกว่า "เราเลิกกันเถอะ" อย่าสบตากับคนที่คุณบอกกับใจตัวเองว่า "เราจะลืมเขา" อย่าทำให้รักเป็นแค่ของเล่นถ้ารักกันจริง ๆ ก็อย่าได้บอกว่าขอให้เราต่างคนต่างอยู่ ถ้าอยากลืมจริง ๆ ก็อย่าได้เสี่ยงสะกิดแผลเก่า รักกับคน เหมือนตัวกับเงา ที่ขาดจากกันไม่ได้ วิ่งหนีอย่างไรก็ไปไม่พ้น ฉะนั้น หันหน้าเข้าหาแสงสว่างเข้าไว้ เงาที่ทอดยาวออกไป จะได้อยู่ข้างหลัง!
ขอขอบคุณข้อมูลจาก






